4 de octubre de 2005

Convalecencia, día 1 por la tarde

Jodeeer, qué largo se me va a hacer esto. Tengo que estar tumbado todo el día, levantándome únicamente para dar un paseíto de cinco minutos por casa. Después de eso, a la cama otra vez, y yo soy de los que cree que en la cama sólo se pueden hacer dos cosas, y no estoy en condiciones de hacer la que más me gusta. Caminando, parezco la viva imagen de don Manuel, dando bandazos por el pasillo y arriesgándome a que se me acerque mi madre para decirme: "Descanse un poquito, presidente". Me entretengo con el ordenador, viendo la tele, dando la tabarra a los demás o pensando. Una de las dos vendas se ha aflojado y puedo ver mi carne grapada. No creáis, no es tan desagradable, parece un piercing múltiple. Repartidas por las dos piernas, de las ingles al tobillo, tengo varias decenas de grapas metálicas. La parte más cercana a las ingles la han rematado con un bonito hilo negro. En fin, que este post no es apto para aprensivos, debí avisar antes. Igual en un rato pongo otro, cuando acabe de leer el Muy Interesante. En la foto, yo, esta misma tarde (el de la derecha, claro).

2 repeniques, repenica ti:

kate dijo...

Pois si. Xa foi tarde cando avisaches. Non soporto as descripcións explícitas de asuntos médicos, cando son chungos, claro. E o das grapas na perna doume moita grima.

siloam dijo...

jejeje, acabo de leer tu convalecencia..meencanta..siempre me gusta la visión desde el otro lado (yo le dou al: varon de x años , sin antecendentes de interés que caude por dolor en bla, bla, bla...)
leeré toda la convalecencia y es posible que la imprima...jeje, pal xeral..de vijo.