Siempre se me ha dado bastante bien la cocina, al igual que el control de todo lo que se refiera a infraestructura e intendencia doméstica. Suelo saber lo que hay en la nevera o lo que falta; puedo hacer bastante bien la compra sin llevar una lista; y procuro que se me estropeen pocas cosas en la nevera. Le pedí a los Reyes un buen juego de cuchillos, no para descuartizar a nadie, sino para currarme más los platos y llegar a picar las cebollas como hacen los cocineros de la tele. Los Reyes se portaron y he empezado a darle uso a las herramientas. Ayer sábado nos metimos entre pecho y espalda el cuscús de mi autoría del que ya hablé hace unos meses. Y la semana pasada hubo un poco de todo, pero destaco sobre todo dos platos a los que les hice foto y todo.
El primero: Brocheta de langostinos y setas sobre "lecho" de brécol y espárragos trigueros, delicioso.

El segundo: Solomillo de cerdo de Navarra al horno, con pimientos y cilantro, acompañado de ensalada de endibias con jamón, nueces, pasas sultanas y espárragos trigueros (que me habían sobrado del plato anterior). La crítica consideró este segundo como una obra maestra.

La crítica pudo degustar ayer mis croquetas de pollo.

3 repeniques, repenica ti:
E digo eu -así como quien no quiere la cosa- que trámites hai que seguir para formar parte dese selecto grupo de críticos? Vaia pintaza que teñen eses pratos, meu deus!
Pois nada, cando queiras estás convidado, que teño que cociñar todos os días. Tamén me sale bastante ben o peixe: lubinas, douradas, bacallau... Aquí na páxina sale un post dunha dourada que foi un exitazo, aínda que, a verdade, é que a dourada ten pouco traballo. Estes das fotos teñen algo máis de chollo, pero non penses que é para tanto. O dito, cando queiras.
Home! Rabudo Adriá! a ver cando te estiras con este prato e te deixas de tanta herba, que me encanta, pero estes dous teñen unha pintaza queloflipas!
(eh, e a lubina ó sal estaba de morte, quede claro)
Publicar un comentario en la entrada