Queridos todos: en unas horas ingresaremos en el Hospital Clínico de Santiago de Compostela. Entraremos dos, pero saldremos tres cuando pasen unos días. Han sido casi nueve meses maravillosos, se mire por donde se mire, tanto que, ahora que está a punto de acabarse, casi nos ha sabido a poco. Hasta mañana por la mañana, día D, hora H, estaremos hechos un manojo de nervios. Pero seguro que cuando este 31 de octubre, a estas horas, podamos tocar y achuchar a Ane, se nos olvidará todo lo demás y solo pensaremos en futuro. Buscaré el hueco y el lugar para informar puntualmente del acontecimiento, documento gráfico incluido. Mientras, estamos en capilla.
30 de octubre de 2007
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
14 repeniques, repenica ti:
muchos ánimos antxoa, desde nuestro retiro obligatorio en madrid todos os deseamos mucha suerte y ya vereis que sale guapísima. muchos besos. alex, nerea, txaly y anuska
Animo nacho!!!!!!!!!
Felicidades. Se ha hecho corto, pero no se acaba nada, ahora empieza todo. Lo de buscar un hueco… El concepto de tiempo adquirirá nuevos significados, dejará de marcarlo el reloj, ahora manda otra.
Yaaaaaaaaaaaa??? yaaaaaaaaa???
Ayssss...muchisimos animos para esa supermami, y para que todo vaya fantasticoooo!! ya me contareis..!! Biquiños!
Ánimos a los dos, ya queda menos!
Gracias por facernos partícipes do momento, moita sorte e ánimos. (por certo, que vaia día máis monárquico, eh ;) ).
Bicos para os 3!
xaaaaaaa??!!! Deus, como pasa o tempo. Avisade eh!
que vaia todo ben.
Só un consello: ten preparadas as gotas que se lle botan no biberón para os gases da rapaza, e dende logo , ten sempre o biberón a man que cando cho vaia a pedir vaicho facer sempre mandando ela.
Parabéns anticipados.
Enhorabuena, menuda felicidad, ya una nueva generación
Parabéns por anticipado. Agardamos documento gráfico!
Felicidades por esa neniña que seica xa chegou con ben!
Saúdos ó orgulloso pai, a campiona nai e á recén chegada Ane.
Bicos!
parabéns familia :)
Enhorabuena y que todo vaya sobre ruedas.
Enhorabuena, Nacho. Imagino que ahora mismo seréis las personas más felices del mundo. Bienvenida a Ane. Y que Ainhoa se recupere enseguida. Dentro de poco, a brindar con unas jarras como las de München por ese gran futuro. Felicidades ;) Nair
Publicar un comentario en la entrada