23 de octubre de 2007

Pata dos poetas

Ayer disfrutamos de una delicia gastronómica, de una pieza de la cocina ourensana que merecería tener fiesta propia de exaltación, si es que no la tiene ya. El sobrino de la tía Claudina se empeñó en que probásemos la "pata dos poetas", que es un plato que cocinan como Dios en O Forno do Lito, donde el mundo se llama Celanova. Es pata de ternera estofada y luego gratinada con un rebozado. Lleva algo de pimentón, chorizo y se sirve con patatas cocidas. La combinación de la textura gelatinosa de la pata con el rebozado es indescriptible. Eso sí, sólo la cocinan los jueves y los domingos. ¡Menudo descubrimiento! Probar la poética pata fue como despertar a mi estómago de una "longa noite de pedra". En el café me entraron ganas de subirme a la mesa y recitar a Celso Emilio:



"Lingoa proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dame a gaña;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre"

Lo dicho, que si vais a Celanova, preguntad por O Forno do Lito y hacedle un homenaje a los poetas. Acabaréis recitando.


3 repeniques, repenica ti:

migramundo dijo...

¡Gran enchenta, por lo visto! Me han entrado ganas de volver a comer. Saludos.

Anónimo dijo...

plas, plas...ay, la carne asada y las patatas: fiesta del pueblo(que soy de ou, joe :)).
y Ferreiro siempre me emocionó.
abrazos
e.

Anónimo dijo...

Un restaurante impresionante, y muy bien de precio, incluso diría barato..

Muy recomendable..