22 de abril de 2008

Hai Roupa Tendida 2008. El desenlace.


Lo hacemos oficial: La foto La camisa de papá, con 157 votos, es la ganadora del II Concurso Hair Roupa Tendida. Me la envió Corina Guart desde Italia, acompañada de un texto en el que me contaba que la imagen la captó su padre, Ramón Guart, hace muchísimos años, imposible ser más exactos. Ramón murió con 33 años en 1967 y le dejó a su hija su música y sus fotos. En rigor pues, el ganador es Ramón, aunque el premio será para su hija. ¿Y cuál es el premio? Pues un regalo que confío en que le guste, a ella y a su padre, allá donde esté: Un libro de fotos, que le enviaré a Corina en cuanto tenga un rato, que recoge las fotos de los dos concursos, y cuya portada estará dedicada, evidentemente, a La Camisa de Papá. En la contraportada irá la ganadora de la edición anterior, Secado por la vía rápida, de Paco Rodríguez. El libro ya se está imprimiendo y es ejemplar único. Eso no quita que, si alguien lo quiere tener, se le pueda facilitar (claro que, en ese caso, deberá "soltar la mosca", que no están los tiempos para grandes dispendios). Corina, envíame por correo electrónico tus datos postales. Y, a todos los demás, de nuevo gracias por todo, por estar ahí e incluso por no estar. Me habéis convencido de que el punto de rabudo.com será un punto y seguido y prometo que, más pronto que tarde, volveré a dar guerra. Hasta siempre.

15 de abril de 2008

Hasta pronto

Vive rápido, muere joven y tendrás un bonito cadáver. ¿Os suena la frase? Pues procedo a aplicarla. Este blog nació tres años atrás por la necesidad que yo tenía de llenar el tiempo nocturno. La producción se incrementó a base de robarle horas al sueño y creció considerablemente y se consolidó durante la convalecencia de una operación de varices. Han sido varios cientos de posts; he escrito sobre historias reales, he convocado dos concursos de fotografía y, en definitiva, he utilizado este espacio como válvula de escape, como hombro sobre el que llorar y como espacio para compartir y para combatir. Rabudo.com ha sido, como dijo Camilo Franco, una prolongación de mí mismo en muchos sentidos, pero sólo eso, una prolongación. Sí, digo "ha sido" porque, después de todo este tiempo, creo que ha llegado el momento de poner un punto en la blogosfera. No sé si será un punto y final, ni soy futurólogo ni sé si me volverán a abrir las piernas o si necesitaré tanto contar mis historias que regresaré en un tiempo arrepentido de haber escrito esto. Es posible. Pero sí que es un punto y seguido. Después de esta despedida y de dar las gracias de corazón a todos los que se pasan por aquí de vez en cuando, sólo me queda cumplir con mi palabra y anunciar que el último post, el último de todos, será el fallo del concurso Hai Roupa Tendida 2008, del que no me olvido. Está al caer, aunque el resultado es evidente si observáis los votos. Y entonces, ese día, arrancará otra etapa, un tiempo en el que haré todo lo que esté en mi mano para no perderme ni un segundo de la vida de mi hija; quizás vuelva a leer.... ¡libros! esos objetos que relegué a un segundo plano cuando me vi poseído por las posibilidades de la tecnología; quizás me tumbe a la bartola; no me faltarán cosas que hacer, seguro. Siempre sabréis dónde encontrarme y siempre acudiré cuando alguien me llame. Pero cierro este blog porque la vida me reclama y porque creo que he tenido suficiente, y vosotros también. No ha sido mi intención alimentar mi ego con este producto, os juro que no. Ha sido, sobre todo, una válvula de escape con más fortuna unas veces, con menos otras, pero eso, un espacio para crear, para recrear y para compartir, nada más. Ni ha pretendido ser referente de nada ni de nadie, ni tampoco sentar cátedra ni convertirse en un medio de comunicación alternativo. Lo que está escrito, escrito está y ahí lo dejamos. Yo seguiré siendo rabudo porque el mundo me ha hecho así. Pero ahora es tiempo de parar, es el momento adecuado. Gracias a todos, hasta siempre, y recordad: "El amor es algo muy resistente, se necesitan dos personas para acabar con él". Nacho.

6 de abril de 2008

Una sonrisa

Antes de marcharme unos días para que me dé el aire del Mediterráneo, os dejo una de esas canciones que deberían recetarse en farmacias contra la depresión. Tú te levantas un lunes cruzado, con una semana de trabajo a la vista, triste, gris... Así que le das al play y, de repente, Steve Harley & Cockney Rebel te hacen sonreír. Es un clásico que no pasa de moda. Dadle volumen a los altavoces; a mí me funciona. Buen rollito. Y nos vemos a la vuelta.

5 de abril de 2008

Bajo el sol de Ames. Y se acabó.

Y con esta imagen de Figueiredo, se cierra definitivamente el concurso. Dice así: "En el municipio de Ames, aprovechando los recursos que nos ofrece la naturaleza. Se sitúa en la carretera que va de O Lombao hasta A Ameixenda". Gracias a todos por participar, de verdad. Podéis seguir votando con las estrellitas durante toda la semana que viene, que no estaré. A la vuelta resolveremos el fallo y el premio.

Límite de tonelaje

Segunda de Javier Figueiredo. Dice así: "¿Será la señal un impedimento para colgar toneladas de ropa? Se ubica en Conxo, Santiago de Compostela, muy cerca del Colegio Santa Apolonia".

En Paramos


Javier Figueiredo, ciclista incansable, me manda las tres últimas contribuciones, con las que se cierra Hay Roupa Tendida 2008. La primera dice así: "En ese momento sólo había una chaqueta colgada, pero la visión es perfecta hacia el cementerio y la iglesia. Está en Paramos (Val do Dubra), en la carretera que va de Santiago de Compostela a Santa Comba".

4 de abril de 2008

Touriñés

Los amantes del Touriñés, ese extraño idioma que habla únicamente el presidente de la Xunta, no se pueden perder este documento. Vía [Touriñés Productions] ¡Aprende Touriñés con la Touripedia!

Tendalbionda

¿Os acordáis de la valla de O Carballiño donde una familia suele tender su ropa? Pues Mercedes López Rubín me manda otra imagen del mismo lugar y dice lo siguiente: "Te envio otra foto del "tendal mas grande del mundo" o "tendalbionda" que no se acaba nunca, puedes colgar y colgar kilometros de ropa :) Esta sacada desde el coche y enfrente del poblado gitano que hay a la entrada de Carballiño, te la envio como complemento a la de Cesar Carracedo Pose, que ademas, casualidad, no hay mucha diferencia de tiempo ya que yo la hice tres dias despues, para que veas lo "concurrido" y "usado" que esta el famoso tendal". Muchas gracias, Mercedes. Y, al resto, que sepáis que hoy se cierra el plazo de presentación de originales. Sí, algún día tenía que ser, y será hoy. La semana que viene reflexionaré duramente en mi retiro en la Costa Brava aunque, visto como van los votos, me da que no tengo mucho que reflexionar. Así que a la vuelta haré público el premio -yo creo que va a estar bien- y el nombre de la persona ganadora.

2 de abril de 2008

O derradeiro servizo

Nueva foto, de Xosé M. Rivas. Dice así: "Aquí vai a miña contribución a esa xenial idea chamada 'Hai roupa tendida'. A foto foi tomada hoxe mesmo (2 de abril), nun xardín da Pobra do Caramiñal. Leva por título 'O derradeiro servizo', porque a árbore na que está tendida a roupa é un limoeiro seco que está piques de ser talado. A imaxe reflicte un contraste entre a morte (representada polas ponlas enxoitas) e a explosión de vida marcada polos xogos dos nenos e as cores das flores en primavera. E xa postos a sermos poéticos, mesmo poderiamos imaxinar que a árbore lle está transmitindo a súa sequedade á roupa". ¡Estou impresionado, Rivas, és un poeta!. E gracias polo ofrecimento. Agora que estou coa "operación bikini" teño ganas de volver a coller a bici. Votade, votade...

1 de abril de 2008

En Lalín, el que discurre, escurre

Nueva foto, de Belén. Dice: "Non me negarás que a cabeza discurrir, discurre! Da igual como e donde, o importante é que esté ben soleada a roupa. Nos balcóns, nas manillas das fiestras, nos cordeles, pola ventá, en perchas, por dentro, por fora... Está sacada en Lalín o día de noiteboa do 2007, na urbanización Os Rosais, con vistas ó Centro Comercial Pontiñas".

Garajes Mero

Y otra más, y van veinte:


Título: Garajes Mero
Autora: Carracuca
Foto sacada en Madrid. Esa rúa tan escura onde hai roupa a secar sempre me intriga... Gracias Carracuca, muy chula. Os recuerdo que se vota con la estrellitas que están debajo de cada post. Los envíos, a mirasfole arroba yahoo.com. Podéis ver todo el album [aquí].